Paard & Blog

Op deze pagina plaats ik verhaaltjes over mijn belevenissen op stal met Mango in de hoofdrol 

 Blog

De meest recente blog staat bovenaan

Het hartchakra

De lucht is blauw! Zo blauw! Bloesems van bomen in het bos tekenen kleurrijk af tegen de blauwe lucht, ik kan niet stoppen met ernaar te kijken. Het doet me goed, het voelt alsof ik word ondergedompeld in helder vlekkeloos blauw. Blijkbaar heb ik dat nodig. Mango is naast me komen staan. Zijn witte vacht, de door de jaren heen steeds witter geworden manen en de spierwitte pluimpjes op zijn oren steken scherp af tegen de blauwe lucht en verblinden me bijna. Ik sta samen met mijn paard in een lege paddock. Mijn voeten in het rulle zand. Ik snuif de geuren van het bos in me op. Ik hoor de geluiden van de vogels en af en toe paardenvoetjes op de stoep wanneer een paard door een stalgenoot naar de wei gebracht wordt. Verder is het stil. De kleur blauw staat voor rust en veiligheid en nodigt uit tot creativiteit. De  kleur wit staat voor puurheid en geeft ruimte. Ik laat me vullen met de combinatie van deze twee kleuren. De gedachten die mij sinds een paar dagen hebben gegijzeld komen naar voren in het heldere licht. Zullen we ooit nog met koor en orkest optreden voor een volle zaal? Zal het goed blijven gaan met mijn ouders? In mijn lichaam trilt een stukje van de collectieve onrust en angst mee, dit brengt me uit balans. De onderwerpen in het nieuws, uitlatingen tegen onze ouderen gericht en tegen onze cultuur, maken me verdrietig en onzeker over de wereld waarin we leven. Mango heeft zijn hoofd laten zakken en duwt zijn fluweelzachte neus lichtjes op mijn borstkas. Zijn oortjes zijn ter hoogte van mijn gezicht en ik druk mijn neus in het zachte spierwitte plekje achter zijn oor. Mango doet zijn werk. Zijn magie. Mijn voeten staan stevig in het zand en ik voel me langzaam weer aarden in mijn eigen lijf, mijn eigen wereld. De nare gedachten en het onbestemde gevoel van onzekerheid glijden beetje bij beetje van me af. Als vanzelf gaat mijn aandacht naar de plaats in mijn lichaam waar Mango zijn neus op heeft gelegd en nu zijn adem in blaast. Het gebied waar hart en longen huizen (het hartchakra gebied). Dit zegt iets over in verbinding zijn met jezelf en acceptatie van anderen, bedenk ik me. Het sociale aspect huist hier en ook hoe het gesteld is met het afweersysteem. Het is niet moeilijk om een koppeling te maken naar het coronavirus. Angst slaat immers op de borst. Daar kan het virus ook zo hardnekkig zijn slag slaan. Daarbij heeft het coronavirus een enorm impact op ons sociale leven. Verdrietig zijn is een demon van het vierde chakra. Mango geeft aan dat hij me wil helpen hierin te helen. Met een engelengeduld staat hij met zijn neus op mijn borst heel stil te wachten tot bij mij het kwartje valt. Maar hoe dan Mango? Ik adem er naartoe. Blauw en wit licht vullen mijn lichaam en maken ruimte. De nare gedachten vallen bij elke uitademing van me af en maken plaats voor helderheid. De wereld om me heen wijkt en alleen dit moment, dit samenzijn met Mango, is het enige dat telt. Dit is Hier en Nu. In contact met het paard op zielsniveau kan ik nu ook contact maken met mezelf, invoelen en bewust worden. Bij elke inademing voel ik rust en evenwicht toenemen. Zo staan we een tijdje totdat de woorden empathie en zelfcompassie in me opkomen. Dit heb ik nodig om me staande te houden in deze crisis. Blijkbaar waren dit de kwartjes waar Mango op wachtte. Energetisch werkt het zo, dat wanneer ik het juiste antwoord geef er letterlijk iets op zijn plek valt. Mango voelt dit en laat dit weten door overtollige spanning, die ik heb losgelaten, af te vloeien door te geeuwen. Daarna likt Mango zijn lippen en richt zich op. Zijn aandacht is bij de zwaluwen die over de paddock af en aan vliegen. Ze zijn hun nestjes aan het bouwen in de nok van de stal. Ook het bezoek van deze vogeltjes is heel toepasselijk! Wanneer een zwaluw in je omgeving komt, heeft hij je iets te vertellen over de bescherming van de huiselijke omgeving en nodigt je uit dingen in een ruimer perspectief te zien. Dat Mango zijn aandacht naar buiten richt is voor mij het teken dat de therapie is afgerond. Ik laat hem nog even spelen en rennen in de paddock voordat ik hem naar het winterweitje breng.Daar vul ik de waterbak en geniet ik van de koeien in de wei. De stilte en rust van de stal.

 

 

 

quarantaine

 Ook in ons sprookjesbos zijn de voorzorgsmaatregelen al getroffen om het corona virus zoveel mogelijk buiten te houden. Bezoekers zijn niet welkom. De pension klanten wordt verzocht om alleen voor de noodzakelijke training en verzorging van het paard te komen en niet om elkaar te ontmoeten. Dit betekent ook dat Rossignol-pk stil ligt. Maar Mango coacht zo graag! Dus was ik vandaag zelf aan de beurt. Hij bleef heel rustig bij me staan met zijn ogen gesloten. Dat zegt me dat ik bij mezelf naar binnen mag gaan, gaan voelen wat daar leeft, wat heeft mijn lijf mij te vertellen? Ik heb een enorme rust ervaren op dat moment. Toen ik dacht dat het klaar was en weg wilde lopen kwam hij niet met me mee maar keek me aan. Ik ben terug gegaan en voelde dat ik op de grond mocht gaan zitten. Toen ik dat deed ging Mango over mij heen gebogen staan en hield de omgeving in de gaten zodat ik rustig kon zitten met mijn ogen dicht. Ik voelde me beschermd. Dit was zijn boodschap aan mij. Natuurlijk heb ik wel even stiekum een foto gemaakt van dit bijzondere liefdevolle intense moment met mijn paard!

 

Maan

Als ik op stal ben waan ik me vaak in een andere wereld.

Op de boerderij, aan de rand van de bossen van Lage Vuursche, heerst in het vallen van de avond een bijna sprookjesachtige sfeer. Je hoort alleen de geluiden van de koeien en paarden in hun stal en de winterroep van een meesje.

Vanavond heerste er een serene stilte, een perfecte omlijsting van de maan die aan helderheid won in een strak blauwe lucht die steeds dieper en donkerder blauw kleurde.

Het was het moment van het vallen van de avond waarin de contouren zo strak zijn dat er geen gissen mogelijk is.

Dit bracht mijn zintuigen op scherp. Niet alleen bij mij. Mango die bij me in de paddock stond leek twee keer zo groot dan hij werkelijk is. Zijn hals licht gebogen en zijn ogen en neusgaten wijd open. Met zijn staart in de lucht danste hij om me heen alsof de stilte die ik als sereen ervoer voor hem de stilte voor de storm was. ‘Zo stil, daar moet iets aan de hand zijn!’ leek hij te zeggen.

Uiteindelijk kwam hij naast me staan. Hijgend en briesend. Hij had het naar zijn zin, hij kon zijn energie even kwijt en vond dat heerlijk. Toen ook voor hem de stilte vertrouwd was en hij rust erin vond keken we samen naar de maan.

We stonden daar in het zand, naast elkaar, diep stil te zijn.

Opstappen

De grondwerkoefeningen lukken steeds vaker prima zonder halster/touw en aanwijsstokje. Het ultieme ad liberty in harmonie! Daar word ik zo vrolijk van, het is echt kicken! Vooral ook omdat ik zie dat Mango het ook graag doet. Hij laat zien dat hij het fijn vindt om een opdracht te snappen en tot tevredenheid uit te voeren.
Ik heb deze oefening eerst gedaan met halster en touw en een aanwijsstokje, zodat ik Mango naar me toe kon halen en zijn benen kon laten bewegen totdat hij naast me stond en ik kon opstappen. Ik beloon hem met een paardensnoepje zodra ik op zijn rug zit.
Het paard naar het stokje toe laten bewegen heb ik geleerd van Jean-François Pignon en de grondwerk beginselen komen van Pat Parelli, maar de meeste aanwijzingen komen van Mango zelf